دلتنگی

ايليا جونم پسر ناز و خوشگل مامانی نميدونم چرا چند روزي که صبحها که از خواب بيدار می شی و شبها قبل از خوابت مرتب بهانه می گيری و گريه می کنی که من مهد نمی رم می خوام برم پيش مامانا واقعا می مونم از خودم می پرسم نکنه مامان خوبی نيستم نکنه در حقت دارم کم کاری می کنم نکنه از مهدت ناراضی هستی يا چيزيه که چون هنوز نمی تونی منظورت رو بهمون بگی اينجوری بهانه می گيری قبلا بهتر بودی نمی دونم خودمم خيلی کسل شدم هر چی باهات صحبت می کنم و .. بی فايده شده خيلی شعرهای خوب ار مهد ياد گرفتی زبانت خيلی خوب پيشرفت می کنه ولی ناراحتی آقا کوچولوی من غم دنيا رو تو دل من می ريزه پسر عزيزم فقط دوست دارم شاد باشی و سلامتو هميشه بخندی . کلی آرزو برات دارم.

اين روزها ذوقت به اينه که بری پيش مامانا و بابا هادی تو خونشون از اين طرف به اون رف بری هی بری تو حياط بابا هادی ببرت ماشين نارنجی (ماشين های ساخت و ساز) رو بهت نشون بده و ...  خوشحالم که خاطرات خوبی برات می مونه از بودنت با مامانا و باباهادی عزيز انشاا.. که هميشه سالم و سلامت و شاد باشند.